امام حسین از جهت تاریخی و تمدنی، یک حرکت «فرافقهی»، «فراقانونی» و «فوق تکلیف» انجام داد و شجاعت و دلیری خود را به ظهور نهاد.
یاران موافقی هم داشت، هر یک از آنها سمبلهای نمایان شجاعت بودند با ایشان همراهی کردند، و آن حادثه اتفاق افتاد.
این واقعه، جنگ بین «عزت» و «ذلت» بود؛ یک قیام انقلابی نبود، یک مبارزهی سیاسی به معنای امروزین کلمه نبود، دعوت به این نبود که هر روز عاشوراست و هرجا کربلاست و بین حق و باطل هیچ فاصلهای نیست.
ما همیشه سیاه و سفید نداریم، صد و صفر نداریم، راه بلندی داریم. این چنین نیست که فکر کنیم در هر شرایطی باید تفسیرمان این باشد که دست به شمشیر ببریم و جنگ را شروع کنیم. هزار کار دیگر میشود کرد تا وقتی که به خونریزی نرسیده است.
اما در مورد امام، قدم به قدم، راهها چنان پیش رفت و درها چنان بسته شد که راهی جز مبارزه و دلیری عزتمندانه باقی نماند.
برچسب:
نویسنده: حامد حسینی