تحلیلگرانی که فلسفه عاشورا را به بحث گذاشتهاند، بعضی از اهداف مهم و والای این قیام یا رویداد تاریخی را مبارزه با بدعتهایی دانستهاند که پس از وفات پیامبر(ص) به دست حاکمان و مدعیان دروغین دین، یا جاهلان به دین، به نام اسلام گذاشته شد. کسانی منافع خود را در این دیدند که با دین تحریفشده و حفظ برخی شعائر و ظواهر دینی بهتر میتوان آدمیان را در میدان قدرت مطیع و منقاد خود کرد و به منافع دنیوی دست یافت و بر کرسی سیاست و قدرت نشست. اوج این بدعتها و تحریفها را میتوان در زمان بهسلطنتنشستن امویان بر کرسی جانشینی پیامبر(ص) مشاهده کرد. نخستین بدعتی که در اسلام راه یافت، اساس حکومت و خلافت به شکل سلطنت و انحصار در قدرت بود؛ در این نوع نگاه بدعتوار دستگاه رهبری اسلام که براساس عدالت و صداقت بود، از مسیر و مجرای خود خارج شد و به وادی استبداد و استیثار افتاد...
برچسب:
نویسنده: حامد حسینی