امام حسین و اساس ظلم*علیرضا کفایی

نوشتهها و تحلیلهای بسیاری بر قیام امام حسین علیه السلام و نهضت عاشورا وجود دارد و هر یک به شکلی ابعادی از آن را بررسی کردهاند و هیچگاه نمیتوان ادعا نمود که حق مطلب ادا شده است اما آنچه که در بیشتر نوشتارها بعنوان فصل مشترک میتوان یافت این است که امام در برابر دستگاه ظلم و جور و انحراف از دین و برای امر به معروف و نهی از منکر قیام نمود....

امت اسلامی معروفهای بزرگ و منکرهای بزرگ را نباید و نمیتواند رها کند و به جزئیاتی این چنین بپردازد تا غاصبان و چپاولگران با پیشانی پینهبسته به نام دین و در پس دین پنهان شده و به تاراج و دزدی و غارت و ظلم و ستم بپردازند و هر آنکه حق گفت با فتنهگر خواندنش تهدیدش کنند تا خود آن کار دگر کنند و چون معاویه و یزید و با رسم عمروعاصی مردم را در خواب کنند و خفتگانی بار آورند که راه حسین و شهادت حسین و اندیشه حسین را وا گذاشته و بیهیچ اندیشهای بر سر و سینه میزنند و در فکر نذری و خور و خوابند و در عین بیداری تا صبح عاشورا در خواب عمیقند و میپندارند عزای حسینی میکنند که به گفته مولانا «پس عزا بر خود کنیدای خفتگان * زانک بد مرگیست این خواب گران»