یادداشت حجاریان درباره شجریان

سعید حجاریان در روزنامه شرق نوشت: روز اول مهر زادروز استاد محمدرضا شجریان است و انشاءالله سالهای سال دیگر با اول پاییز در سالروز تولد ایشان همچنان شادخواری کنیم.
ایشان به چندین هنر آراستهاند از علم به شعر، بحور و الحان و عروض آن، تا پردهها و مقامهای موسیقی تا تجوید و علم به قرائات که اینها شغل شاغل ایشان طی ٦٠ سال بوده است، اما علاوه بر آن دستی هم در ساختن ساز و تربیت گل و خطاطی و گهگاه سیاست هم داشتهاند. اما به گمان من ایشان که بقیهالسلف موسیقیدانان ایران به شمار میرود و تجارب قدمای این فن مانند تاج و قمر و کلنل و ظلی و ادیب خوانساری و اقبال و قوامی و بنان را به همراه نواهای محلی به نسل بعد از خود انتقال داده، کاری کرده است کارستان. چراکه نگذاشتهاند این چراغ خاموش شود و این زخمه بر کاسه رباب شکسته فرو آید. امیدوارم عارضهای که اخیراً گریبانگیر استاد شده هرچه زودتر بهبود یابد. البته ما در غیاب صدای استاد ناشی از کسالتشان دلمان را به همایون، فرزند برومند ایشان بستهایم که گفتهاند:
چون که گل بگذشت و گلشن شد خراب
بوی گل را از که جوییم، از گلاب