آخرین بار که آقای طالقانی را دیدم، او را خیلی بیکس یافتم خاطرات محمدعلی عمویی، عضو برجسته حزب توده

هم منتظری و هم طالقانی را. در روزهایی که حتی برخی ما را نجس اعلام کرده بودند و هیچ آمد و رفتی به اتاق ما نداشتند، آقای منتظری ناهار مهمان ما میشد و مینشست و به شیرینی چه خاطراتی که برایمان تعریف نمیکرد. آقای منتظری مقام معظمی بود و زیر بار خیلی از رخدادها نرفت! مایه تاسف است که بر او چنین رفت.

ضمن تایید این که آقای طالقانی پایگاه مردمیبسیار قوی و محکمیداشتند، اما معتقد هستم همان بلایی بر سر ایشان میآمد که بر سر آقای منتظری. با آقای طالقانی مدت بیشتری در زندان بودم اما کمتر بعد از آزادی ایشان را دیدم ولی با آقای منتظری بیرون از زندان دیدارهای زیادی داشتم. برایم خیلی دشوار است بتوانم کسی را با ایشان مقایسه کنم. انسانیت و مردمیبودن او به یادماندنی است. ایشان توسط عدهای که در اواخر حصرشان دیداری داشتند، پیغامی برایم فرستادند به این مضون که ما ملاها به شما بد کردیم ولی شما با نهجالبلاغه قهر نکنید. من برای ایشان و زنده یاد طالقانی حرمت و احترام قلبی بسیاری قایل هستم.